Legenda o Duchu Gór

Legenda o Duchu Gór

Karkonoski Duch Gór jest postacią wyrosłą na gruncie zderzenia starożytnych wierzeń i mitów z religią chrześcijańską. Pierwsi osadnicy podnóża Karkonoszy wierzyli w jego złośliwą działalność, który jako władca przyrody wywoływał mgłę, sprawował władze nad wiatrami, powodował ulewne deszcze z gwałtownymi burzami, którym towarzyszył pioruny i błyskawice. Ale potrafił także wywołać piękną tęczę czy też cudowne wschody i zachody słońca. Duch Gór przybierał różne postacie ale najczęściej był krzepkim wędrowcem, który podpierał się sękatym kosturem, lub też skarbnikiem sprawującym pieczę nad ukrytymi głęboko w ziemi skarbami, których strzegły karły zwane gnomami. Działalność Ducha Gór przetrwał setki lat w niezwykłych opowiadaniach, mitach i legendach przenoszonych ustnie z pokolenia na pokolenie przez mieszkańców Karkonoszy. Laboranci z Karpacza często ozdabiali jego wizerunkiem swoje karczmy, domy i mieszkania, obierając go tym samym na swojego patrona. Aby odstraszyć wścibskich turystów od chodzenia po górskich łąkach często nazywali je np. diabelskim dolinami. Hrabia Leopold von Schaffgotsch tak bardzo bał się Ducha, że udając się w 1697 roku na Śnieżkę zabrał ze sobą egzorcystę. Obecnie Duch Gór zaczyna przeżywać kolejną młodość. Co prawda, do dzisiaj nie wiadomo jak go w końcu nazywać – Liczyrzepa, Rzepiór, Karkonosz, Rybecal, ale na pewno wiadomo jak go wykorzystywać w turystyce.

Źródło: Hirsch-Tabis A., Tabis E. K., Karpacz – Krummhubel. Dzieje miasta pod Śnieżką, Związek Gmin Karkonoskich, 2005.

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.