Legenda o Duchu Gór
Karkonoski Duch Gór jest postaciÄ… wyrosłą na gruncie zderzenia starożytnych wierzeÅ„ i mitów z religiÄ… chrzeÅ›cijaÅ„skÄ…. Pierwsi osadnicy podnóża Karkonoszy wierzyli w jego zÅ‚oÅ›liwÄ… dziaÅ‚alność, który jako wÅ‚adca przyrody wywoÅ‚ywaÅ‚ mgłę, sprawowaÅ‚ wÅ‚adze nad wiatrami, powodowaÅ‚ ulewne deszcze z gwaÅ‚townymi burzami, którym towarzyszyÅ‚ pioruny i bÅ‚yskawice. Ale potrafiÅ‚ także wywoÅ‚ać piÄ™knÄ… tÄ™czÄ™ czy też cudowne wschody i zachody sÅ‚oÅ„ca. Duch Gór przybieraÅ‚ różne postacie ale najczęściej byÅ‚ krzepkim wÄ™drowcem, który podpieraÅ‚ siÄ™ sÄ™katym kosturem, lub też skarbnikiem sprawujÄ…cym pieczÄ™ nad ukrytymi głęboko w ziemi skarbami, których strzegÅ‚y karÅ‚y zwane gnomami. DziaÅ‚alność Ducha Gór przetrwaÅ‚ setki lat w niezwykÅ‚ych opowiadaniach, mitach i legendach przenoszonych ustnie z pokolenia na pokolenie przez mieszkaÅ„ców Karkonoszy. Laboranci z Karpacza czÄ™sto ozdabiali jego wizerunkiem swoje karczmy, domy i mieszkania, obierajÄ…c go tym samym na swojego patrona. Aby odstraszyć wÅ›cibskich turystów od chodzenia po górskich łąkach czÄ™sto nazywali je np. diabelskim dolinami. Hrabia Leopold von Schaffgotsch tak bardzo baÅ‚ siÄ™ Ducha, że udajÄ…c siÄ™ w 1697 roku na ÅšnieżkÄ™ zabraÅ‚ ze sobÄ… egzorcystÄ™. Obecnie Duch Gór zaczyna przeżywać kolejnÄ… mÅ‚odość. Co prawda, do dzisiaj nie wiadomo jak go w koÅ„cu nazywać – Liczyrzepa, Rzepiór, Karkonosz, Rybecal, ale na pewno wiadomo jak go wykorzystywać w turystyce.
ŹródÅ‚o: Hirsch-Tabis A., Tabis E. K., Karpacz – Krummhubel. Dzieje miasta pod ÅšnieżkÄ…, ZwiÄ…zek Gmin Karkonoskich, 2005.
